Beton, choć bardzo trwały i stosunkowo odporny na działanie czynników zewnętrznych, wymaga od nas regularnej pielęgnacji. Ocenę kondycji nawierzchni z kostki brukowej najlepiej przeprowadzać wiosną, kiedy po zimowej fali mrozów i zejściu grubej pokrywy śniegu wychodzą na światło dzienne wszystkie mankamenty. Niezależnie jednak od rodzaju i skali zanieczyszczeń, lato jest to najlepszy czas na gruntowną renowację.

Kostka brukowa jest jednym z najbardziej popularnych materiałów, jakie wykorzystuje się podczas aranżacji terenu wokół domu oraz w ogrodzie. Kiedyś pełniła przede wszystkim funkcje praktyczne, dziś jest również elementem dekoracyjnym, o który należy w odpowiedni sposób zadbać.

Brzydki nalot na elementach z betonu

Jednym z najpowszechniejszych problemów, zwłaszcza w miejscach o słabym nasłonecznieniu, a przez to narażonych na większą wilgotność, jest osadzanie się naturalnego nalotu – mchu, porostów i grzybów. Najskuteczniejszym sposobem usuwania, jest użycie myjki ciśnieniowej oraz odpowiednich chemicznych środków myjących. Należy jednak uważać, aby nie wypłukać jednocześnie spoin. Można też usunąć spróbować je usunąć mechanicznie, ale korzystanie z ostrych narzędzi może naruszyć warstwę licową kostki, powodując osłabienie jej struktury i zmniejszając tym samym odporność na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych.

Jeśli chwastów jest naprawdę dużo lub wrastają one w szczeliny pomiędzy elementami nawierzchni, warto potraktować je specjalnymi preparatami chwastobójczymi. Metody mechaniczne nie przyniosą tu pożądanych rezultatów, gdyż nie spełnią najważniejszej funkcji, jaką jest dotarcie do korzeni i ich zniszczenie. Jest to o tyle ważne, że system korzeniowy roślin przechowuje duże ilości wody, która w sprzyjających warunkach może powodować mikropęknięcia w strukturze betonu, osłabiając go. Należy przy tym pamiętać, że działanie środków chemicznych jest długie i trzeba liczyć się z odłożeniem dalszych prac przynajmniej na klika dni. Co więcej, jeśli przy tej metodzie korzystamy ze spryskiwacza o większym zasięgu, ważne jest odpowiednie zabezpieczenie sąsiadujących z nawierzchnią roślin, które mogłyby także ulec degradacji.

Osady wapienne

Powszechnym zjawiskiem, które pojawia się na betonowych powierzchniach, jest charakterystyczny biały osad. Są to tzw. wykwity wapienne, które powstają wskutek naturalnych procesów, zachodzących zarówno w samej strukturze kostki, jak i na jej powierzchni. Osady takie ulegają zwykle samoistnemu wypłukaniu podczas kolejnych opadów deszczu, jednak czas w jakim się to stanie jest różny – od kilku miesięcy do nawet 2-3 sezonów.

W przypadku pojawienia się miejscowych białych nalotów i braku czasu do samoistnego oczyszczenia nawierzchni, proces likwidacji możemy przyśpieszyć, stosując środki chemiczne do usuwania wykwitów wapiennych. Są one oparte na kwasach organicznych i nieorganicznych o różnym stężeniu, dlatego po naniesieniu ich na nawierzchnię brukową i krótkim odczekaniu, kostkę należy dokładnie spłukać mocnym strumieniem wody. Warto jednak pamiętać, że stosowanie takich środków musimy poprzedzić próbą działania na małym fragmencie nawierzchni, upewniając się, że jego chemiczne działanie nie spowoduje defektów kostki w postaci odbarwień, zmiany koloru lub zwiększenia chropowatości warstwy licowej.

Wywabianie tłustych zabrudzeń

Niekorzystne działanie warunków atmosferycznych, to nie jedyny problem właścicieli wybrukowanych podjazdów, tarasów czy ogrodowych ścieżek. W wyniku codziennego użytkowania na kostce pojawiają się plamy różnego pochodzenia – pyłki roślinne, zabrudzenia organiczne, kurz i błoto. Podjazdy i parkingi są ponadto narażone na wycieki smaru, oleju lub innego płynu pochodzącego z samochodów. O ile z kurzem czy błotem świetnie poradzi sobie myjka ciśnieniowa, to już tłuste plamy trzeba traktować w sposób szczególny. W takich przypadkach trzeba działać miejscowo, dokładnie usuwając zanieczyszczenia z betonowych mikroporów przy pomocy odplamiaczy olejowych. Najlepiej sięgać po takie, które nie spowodują w kostce zmian strukturalnych i kolorystycznych.