Stylowe dodatki zabiją nudę w każdym salonie

| 31.10.2016 | Alina Boska

Barbara Łopuszyńska-Frend. Fot. Tadeusz Poźniak

Salonowe trendy wyznacza moda na określony kolor i zmiany epokowe – zauważa Barbara Łopuszyńska-Frend, architekt wnętrz i współwłaścicielka Firmy Dekoracyjnej „BAFRA”. – W wystroju wnętrz króluje zatem uproszczona forma, szarość, biel i czerń. Warto wzbogacić je stylowymi i kolorowymi dodatkami, by dom nabrał charakteru oraz nie było w nim bezbarwnie i smutno.

Kiedyś urządzaliśmy wnętrza, stawiając na przytulne kremy i beże, teraz wybieramy monochromatyczność, różne odcienie bieli i szarości, dzięki czemu nasze mieszkania są eleganckie, ale często też smutne. Moda sprawia, że w sklepach też mamy najbogatszy wybór wśród tych materiałów, które odpowiadają topowym kolorom.

– Powoli wchodzi nowy trend, który każe szarość łączyć z naturalnym drewnem, co pozytywnie wpływa na przytulność pomieszczenia wzbogaconego takim materiałem – podkreśla architekt wnętrz. – Urządzając dom, kierujmy się nie tyle modą, co swoimi upodobaniami. Wybierajmy kolory, które lubimy, w otoczeniu których dobrze się czujemy. Nadajmy wnętrzu swój charakter, zamiast tworzyć wierną kopię stylizacji znalezionej w katalogu czy Internecie. Pomogą nam w tym właśnie dodatki. One także są jedynym sposobem na urozmaicenie zszarzonych czy wybielonych ścian, podłogi, kanapy i dywanu.

W czym dobrze jest bieli

Jeśli kolorystyczną bazę naszego salonu stanowi modna biel lub szarość, poszukajmy dodatków, które przełamią monotonię, w odcieniach pomarańczu, różu, śliwki, zieleni. – Niech to będą odważniejsze kolory. Może być także czerwień, ożywi szary wystrój, ale nie każdy ją lubi. Do szarości świetnie pasuje też kolor żółty – podpowiada Barbara Łopuszyńska-Frend. – Kolor możemy wprowadzić na zasłonach, które zajmując sporą część ściany, stanowią dużą i widoczną płaszczyznę. Kolor z zasłon warto dopełnić odcieniem doniczek na parapecie, poduszek na kanapie, serwety lub wazonu na stole. Można także pomyśleć o kolorowym dywanie, ale odpowiednio dobrany będzie nam trudniej znaleźć.

Fot. Tadeusz Poźniak

Dziś unikamy bibelotów. Nie toleruje ich modny minimalizm, a i nie pasują one do dzisiejszego stylu życia – wiele osób nie ma czasu na pieczołowite odkurzanie drobnych elementów. Zastępują je większe ozdoby – świecznik, figurka, patera. Bardziej zdecydowane i w niewielkich ilościach. One też mogą być nośnikiem koloru. Tutaj akurat wybór jest ogromny.

Co zrobić, by takie dodatki nie wyglądały tandetnie? – Umiejętnie dobrane dodatki kolorystyczne na pewno na pierwszy rzut oka zrobią „dobre wrażenie”. Ale wytrawny odbiorca, po chwili przyjrzy się im z bliska i zobaczy szczegóły. Jeśli coś jest wykonane byle jak i z byle jakich materiałów, to nie będzie wyglądać luksusowo – stwierdza architekt. – Dlatego warto kupować mniej rzeczy, za to lepszej jakości. Ładna zasłona, porządna lampa i jedna elegancka poduszka na kanapie czy fotelu dadzą lepszy efekt niż zlepek przypadkowych drobiazgów.

„Ciepłe” zasłony

Montując rolety zewnętrzne, nie rezygnuj z zasłon. – Zasłona nie tylko zasłania okno, ale wprowadza do wnętrza określony klimat. Nawet w odcieniach bieli, ociepli szare wnętrze samą strukturą i miękkością tkaniny, jej udrapowaniem – uczula właścicielka Bafry. – Jeśli mamy rolety, nie musi to być gruba tkanina, coś pośredniego pomiędzy firanką a pełną zasłoną. Bez tego wnętrze będzie wyglądało jak niedokończone.

Rynek oferuje w zasadzie każdą tkaninę, jaka nam się zamarzy. Organzy, tafty, woale, żakardy. Przemysł tekstylny stale się rozwija. Pojawiają się nowe materiały. Mamy laserowo wycinane tkaniny albo wypalane wzory. Są materiały zmięte, co jest sposobem na uniknięcie prasownia zasłon. Można też znaleźć wysokogatunkowe tkaniny (woale itp.), które nie gniotą się i łatwo wracają do „zapamiętanego” kształtu.

– Wybieramy to, co pasuje do stylu naszego salonu. Nowoczesny wystrój wymaga zasłony o nowoczesnym wzornictwie albo gładkiej, ale połyskliwej, o ciekawej strukturze. Tego typu tkaniny, ładnie udrapowane pasują także do klasycznych wnętrz, które nadal wiele osób lubi i wybiera. Z tym, że jest to klasyka w lżejszym wydaniu. Zniknęły lambrekiny, a górna ozdoba okna jeśli jest, to bardzo uproszczona. W takim salonie ładnie prezentują się również zasłony wzorzyste.

Nadruki na tkaninach idą za modą. Jeśli na topie jest geometryzacja, to figury geometryczne pojawiają się również na materiałach na zasłony, poduszki, czy narzuty na łóżko. Są sezony na kwiaty, folklor. Ale równolegle mamy nurt z całą klasyką tkanin – gładkich, dobrze udających tkaniny naturalne. Zaczyna się moda na len, co bywa dla niektórych karkołomne, bo chcemy go mieć w domu, ale nie chcemy się z nim męczyć. Trzeba się pogodzić, że to materiał, który będzie wyglądał jak pognieciony, bo taka jest jego natura, albo wybrać inną tkaninę – mówi Barbara Łopuszyńska-Frend. – Len nie do wszystkich też wnętrz, ze swoją niesfornością będzie pasował.

Wśród naturalnych i drogich tkanin są także luksusowe jedwabie – grube, wymagające czyszczenia w pralni, ale i efektowne.

Tkanina to również serweta czy obrus na zgrabnym stoliczku, drobny wazonik z kwiatami to także miłe dodatki.

Świecznik czy patera

Ceramika jest „ciężka” i bardziej pasuje do wnętrz utrzymanych w stylu naturalnym. Zarówno ceramika surowa i szkliwiona. Mamy też całą gamę sztucznych materiałów, które doskonale udają ceramikę. Są barwione i oferowane w dowolnym kolorze. Sprawdzą się zatem w modnym biało-szarym wnętrzu.

Fot. Tadeusz Poźniak

– Mamy też nawrót drewna, w meblach i dodatkach. Jest moda na drewniane, wyglądające jak nieociosane, patery, świeczniki. Odpowiada to wszechobecnemu także w innych dziedzinach trendowi powrotu do natury – zwraca uwagę architekt. – Cały czas modne jest także szkło. Zależnie od wzornictwa będzie pasować i do klasyki, antyku, i do nowoczesnego wnętrza. Lustro z bogatą ramą wprowadzi do salonu posmak luksusu. Ramy zdjęć, obrazów to także nośniki koloru.

– W salonie warto wprowadzić trochę artyzmu – dodaje Adam Frend, architekt wnętrz i współwłaściciel Firmy Dekoracyjnej „BAFRA”. – Trudność polega na tym, że nie kształci się w dzieciach poczucia estetyki oraz w tym, że Polacy nie są tak bogaci jak zachodnie społeczeństwa, więc zazwyczaj nie stać ich na wysmakowany design.

Ważna lampa

– Skoro mowa o dodatkach w salonie, nie możemy pominąć lampy. To ważny element dekoracyjny we wnętrzu. Ona również może wprowadzać kolor do wnętrza, abażury lub całe lampy znajdziemy w dowolnych kolorach – niebieskie, turkusowe – podpowiadają w „Bafrze”. – Kolorowa lampa powinna, oczywiście, pasować do zasłon, poduszek, wazonów. W dużym wnętrzu nie musimy trzymać się jednego koloru, ale wprowadzić trzy lub całą gamę np. brązów, kremów, stosować jasne, ciemne. W małym salonie te możliwości są ograniczone.

Dodatki mają też szczególną moc – ich zmiana nie wymaga remontów, za to może całkowicie odmienić pomieszczenie. – Jesienią możemy urządzić je dodatkami w ciepłych odcieniach, latem – ochłodzić się kolorami – uśmiecha się Barbara Łopuszyńska-Frend. – I nie bójmy się indywidualizmu.

Jak kawalerka z PRL-u zamieniła się w piękne mieszkanie

| 18.03.2024 | Alina Bosak, Fot. Archiwum Urszula Gacek

Projekt kawalerki - kuchnia

Prezentujemy ciekawy projekt kawalerki. Urszula Gacek, architekt z Rzeszowa, starą i niefunkcjonalną kawalerkę w bloku z wielkiej płyty zamieniła w piękne mieszkanie – doskonale rozplanowane i poukładane.

– Trafiłam do mieszkania, które zostało odziedziczone. Oprócz rozwalającego się sedesu i stalowej wanny oraz wijących się po ścianie rur, które udawały grzejnik, nie było w nim nic. Blok zbudowano z wielkiej płyty i oddano do użytku jakieś 50 lat temu. Mieszkanie trzeba było uwspółcześnić.

Niewielki metraż kawalerki – 32 mkw. musiałam zaprojektować tak, by wygodnie się na nim mieszkało parze. Dawniej kawalerki miały osobną kuchnię, łazienkę i duży pokój. Z tego PRL-owskiego, smutnego lokum udało się wyczarować zgrabne, nowoczesne mieszkanie.

Projekt kawalerki: łazienka

– Właściciele zdecydowali się zrezygnować z wanny na rzecz prysznica. Dzięki temu zyskaliśmy dodatkowe 20 cm. Wystarczyło wykorzystać położenie pionu kanalizacyjnego i w projekcie kawalerki odwrócić stelaż miski ustępowej, by zupełnie inaczej rozplanować łazienkę – tłumaczy Urszula Gacek i dodaje: – Było tam także coś pięknego, co rzadko się zdarza we współczesnych mieszkaniach – drzwi usytuowane na środku ściany w łazience, dzięki czemu po obu ich stronach miałam do dyspozycji po 50 cm. We współczesnych mieszkaniach drzwi najczęściej są tak przesunięte, że jedna strona „wypada” i nie ma jak rozlokować urządzeń.

„Stary” styl w zmienianym mieszkaniu pozwolił ulokować po jednej stronie pralkę i miskę ustępową, z drugiej umywalkę, jeszcze zostało miejsce na grzejnik i dopiero umieszczony został prysznic. Na środku zostało wystarczająco dużo wolnego miejsca na swobodne wytarcie się ręcznikiem, co w wielu ciasnych łazienkach wymaga dziś niemal akrobacji.

– Miska ustępowa została umieszczona na stelażu, wokół niego zaprojektowałam szafki i w jednej z nich ukryłam pralkę, co razem złożyło się na schowaną w ścianie zabudowę.

Projekt kawalerki: hall, salon i biuro

Do łazienki, co widać na załączonym rzucie, wchodzi z niewielkiego hallu. – Wstawiłam do niego zabudowaną szafę z lustrem (optycznie powiększa przestrzeń) i część tzw. otwartą – półki oraz szuflady na podręczne akcesoria, ubiór, czy tak popularne u nas kulturowo kapcie. Swoje miejsce w hallu znalazło również siedzisko – nie każdy kto przyjdzie w odwiedziny ma 30 lat – mówi architekt.

REKLAMA

Obok aneksu kuchennego właściciele mieszkania chcieli urządzić salon, który mógłby pełnić również funkcję biura.

– Trzeba było przesunąć ścianki, by kanapa nie wystawała, lecz miała za plecami zabudowę. Z drugiej strony postawiony został kredens. Było też gdzie powiesić telewizor, co w podobnej wielkości współczesnych mieszkaniach bywa niełatwe i zazwyczaj trzeba wybierać między stołem z krzesłami a odbiornikiem TV. Tutaj zmieściło się jedno i drugie. Znalazło się miejsce na dużą, garderobianą szafę i nawet na obraz – zauważa architekt.

Cała ściana oddzielająca kuchnię od saloniku została zabudowana regałami.

Projekt kawalerki: kuchnia

Zarówno w salonie, jak i w kuchni podłoga wyłożona została ułożona trójwarstwową deską. – Przy takich małych i połączonych pomieszczeniach ten zabieg optycznie powiększa przestrzeń, a przy współczesnej formie „gotowania” raczej nie trzeba stosować płytek w kuchni – herbata tak samo może nam się wylać w salonie… – zauważa ekspert.

Blat roboczy został przecięty przestrzenią na zlewozmywak i ociekaczem (architekt: „miejsce na suszarkę zawsze musi być – nawet gdybyśmy mieli dwie zmywarki”) i płytę gazową. Zarówno zlewozmywak, jak i kuchenkę architektka odsunęła od ściany, wysokich mebli i lodówki, ponieważ wolna przestrzeń jest konieczna do wygodnego korzystania z tych urządzeń. Szczególnie przy kuchence trzeba przewidzieć z jednej strony miejsce na składniki, które lądują w garnku, a z drugiej – na talerz.

Wysoką lodówkę architekt umieścił za otworem drzwiowym. W kuchni znalazła się także zmywarka na 6 kompletów (coraz bardziej popularne rozwiązanie), piekarnik z funkcją mikrofalówki oraz oporo szafek.

– Na dole zaplanowałam dodatkowe szuflady nad zmywarką i piekarnikiem – tłumaczy Urszula Gacek. – Na górze znalazły się natomiast niezbyt wysokie szafki otwierane ku górze, a pod samym sufitem wyższe szafki, otwierane na boki, bo na tej wysokości jest to bardziej praktyczne zamknięcie. To schowki na tzw. sprzęt wigilijny – bardzo potrzebny w kuchni, ale tylko raz/dwa w roku – uśmiecha się architekt.

We wszystkich szafkach są uchwyty niewidoczne, na tzw. „tip-on”, czy dotykowe (o takie się nie uderzysz nawet w ciasnej kuchni). W kuchni tego małego mieszkania znalazło się nawet miejsce na stolik z krzesłem. – Takie wyposażenie raczej powinno pozostać wolnostojące – radzi architekt. – Stolarze teraz często proponują, aby ten element zabudować „na stałe”, ale według mnie jest to bez sensu, ponieważ czasem taki stolik chcemy np. wynieść, użyć w salonie podczas spotkań towarzyskich.

Urszula Gacek dodaje, że projektowanie wnętrza 32-metrowej kawalerki ułatwił fakt, że miała w nim zamieszkać para. Trudniej tak małą przestrzeń wygodnie urządzić dla rodziny z dwójką dzieci, a takie zlecenia także się trafiają. Kluczowy jest wtedy budżet, jakim gospodarze takiego lokum dysponują. Im jest wyższy, tym więcej ciekawych i przydatnych rozwiązań można wprowadzić.