Ich głównym zadaniem jest bezpieczne poruszanie się po ogrodzie. Ale jeśli je ładnie wykończymy, będą również zdobiły nasz ogród. Jaki materiał najlepiej sprawdzi się na ścieżki w naszym ogrodzie?!

Rozmieszczenie ścieżek łączących często odwiedzane obszary działki, warto dobrze rozplanować. Dzięki temu komunikacja w ogrodzie będzie łatwiejsza, a otoczenie domu zyska nowy, niebanalny charakter. Zanim zdecydujemy, czym je wykończyć, warto pamiętać o kilku istotnych sprawach. Ścieżki, które sąsiadują z trawnikiem powinny być równe z murawą. Dzięki temu, nie będą przeszkadzały w trakcie koszenia trawy. Te przylegające do rabat, warto ułożyć nieco wyżej. To sprawi, że w czasie deszczu lub podlewania rabat, ziemia nie będzie wypłukiwała na nawierzchnię.

Ścieżki ogrodowe z betonowych elementów lub kostki brukowej

Najczęściej do utwardzania nawierzchni wokół domu, w tym również ścieżek ogrodowych, stosuje się beton. – Jest to materiał bardzo trwały, a szeroka gama kształtów o różnych wielkościach, a także duży wybór kolorów sprawiają, że można je dopasować zarówno do otoczenia w stylu tradycyjnym, jak i nowoczesnym – mówi Marcin Trawka, właściciel firmy BRUKARZ w  Rzeszowie. – Elementy kostki brukowej mogą być fabrycznie postarzane lub mieć charakter przypominający bruk kamienny. Można również wybrać płyty imitujące granit lub piaskowiec. Dostępne są również elementy z betonu barwionego, które do złudzenia przypominają deski albo stare podkłady kolejowe.

Elementy betonowe dostępne są w różnej grubości. Do utwardzenia ścieżek, najczęściej stosuje się elementy cieńsze. – Jeżeli natomiast utwardzamy podjazd, wtedy należy wybrać elementy grubsze – wyjaśnia brukarz. – Na ścieżki w ogrodzie wystarczą kostki lub płyty o grubości czterech centymetrów.  Choć elementy betonowe charakteryzuje duża trwałość, warto pomyśleć o ich zaimpregnowaniu. Dzięki temu, w głąb struktury nie będzie wnikała woda i  zanieczyszczenia. Należy również zachować ostrożność zimą przy ich odśnieżaniu, by nie uszkodzić ich zewnętrznej warstwy.

Ścieżki ogrodowe z bruku klinkierowego

Ciekawym materiałem, który można stosować do utwardzania ścieżek w ogrodzie jest klinkier. – Jest to materiał solidny i bardzo trwały, odporny na działanie warunków atmosferycznych oraz uszkodzenia mechaniczne – mówi Marcin Trawka. – Nie chłonie brudu, nie zmienia koloru, odporny jest również ścieranie. Dzięki tym właściwościom, przez wiele lat będzie zdobił ogród, nie zmieniając przy tym swojej struktury i formy.  Elementy z klinkieru mogą być postarzane lub ręcznie formowane o nierównej powierzchni i naturalnych przebarwieniach. Najczęściej układa się je w klasyczną jodełkę, a ich rdzawa barwa pięknie prezentuje się w otoczeniu roślin.

Do utwardzenia ścieżek, najczęściej stosowany jest bruk klinkierowy o grubości czterech centymetrów. Zwykle są to cegły wielkości 20×10 cm lub kostka 5×5 cm. W związku z tym, że klinkier wytrzymuje nacisk samochodu osobowego, można go także używać do wykończenia podjazdu czy podwórza przed domem.

Ścieżki ogrodowe ze żwiru

Ktoś kto lubi raczej skromne wykończenia ogrodu, powinien wybrać ścieżki żwirowe, która naturalnie komponują się z roślinami. Są delikatniejsze od ścieżek z kostki i cegły, ale pięknie podkreślają walory otoczenia. – Buduje się je z kruszyw wielkości od pięciu do dwudziestu pięciu milimetrów – mówi specjalista. – Najlepiej jeśli użyjemy materiału o ostrych krawędziach np. klińca albo grysu, ponieważ dobrze się klinują. Niewskazane są też kruszywa z miękkich skał takich jak wapień czy dolomit. Są one mało odporne na działanie warunków atmosferyczne. Pod wpływem deszczu oraz mrozu szybko niszczeją, lasują się i tworzą zbitą warstwę. Do wykańczania ścieżek nie nadaje się również żwir rzeczny. Ma on zaokrąglone powierzchnie, a to sprawia, że jego ziarna łatwo się przemieszczają i nawierzchnia nie jest stabilna.

Nawierzchnię żwirową możemy zrobić sami. Jeżeli grunt jest przepuszczalny i piaszczysty, wystarczy wyciąć koryto ścieżki głębokości dziesięciu centymetrów, z delikatnym spadkiem poprzecznym. Następnie  osadzić listwę brzegową, rozłożyć kruszywo i dokładnie je ubić, by wzmocnić trwałość nawierzchni. Jeśli grunt jest nieprzepuszczalny, należy położyć dodatkową warstwę drenażu. Na dnie wykopu warto zastosować również włókninę, która będzie chroniła ścieżkę przed porastaniem nawierzchni chwastami.

Ścieżki ogrodowe z drewna

Jeżeli marzą się komuś ścieżki, które wyglądają naturalnie, może wykonać je z drewna. Tego typu wykończenia często spotkać można w ogrodach wiejskich. Niestety ich wadą jest dużo mniejsza trwałość. Co prawda można ją zwiększyć przez wykonanie solidnej impregnacji i położenie pod nawierzchnią drenażu z tłucznia o grubości 20-30 cm.

Najdłużej wytrzymują ścieżki z dębiny, krócej te wykończone świerkiem lub sosną. Niezabezpieczone niszczeją już po kilku latach.  Materiału z drewna najlepiej używać w miejscach, które są dobrze nasłonecznione, i szybko wysychają. W cieniu drewno chłonie i zatrzymuje wilgoć, czego skutkiem jest korozja biologiczna. Ponadto mokre drewno jest śliskie i staje się niebezpieczne podczas użytkowania.

Stosowane do wykończenia ścieżek drewno, to pocięte, okorowane i zaimpregnowane fragmenty pni oraz konarów o średnicy 10-30 cm i wysokości 15-25 cm. Nie należy ich układać na styk, ponieważ nawet zakonserwowane drewno pracuje a pod wpływem wilgoci zmienia swoją objętość. Jeżeli więc elementy będą ułożone zbyt ciasno, będą się wypaczały. Ogrodowe ścieżki są też budowane z podestów z desek zamocowanych na krawędziakach, które układa się na warstwie tłucznia.

Ścieżki ogrodowe z kamienia

Uniwersalnym wykończeniem ścieżek ogrodowych jest kamień. Jest naturalny i pasuje do każdego otoczenia. Dobrze prezentuje się również w połączeniu z innymi materiałami. – Najczęściej ścieżki utwardzane są kostkami  z granitu – mówi Marcin Trawka. – Jest on twardy i bardzo trwały. Odporny jest na szkodliwe działanie wody oraz mrozu. Podobne właściwości do granitu mają bazalt w kolorze czarnym, porfir o szaro-czerwono-brązowej barwie oraz sjenit w kolorze ciemnej szarości.

Najładniej w ogrodzie prezentują się ścieżki z luźno ułożonych, nieregularnych płyt. Wkoło można je obsiać trawą lub obsadzić niskimi roślinami np. macierzanką. Do ich budowy często wykorzystywany jest też piaskowiec. – Ten materiał jest jednak mniej trwały od innych skał – tłumaczy specjalista. – Ma porowatą strukturę, więc łatwo chłonie wodę, szybciej się brudzi, porasta glonami i niszczeje pod wpływem mrozu.