Tulipanowiec amerykański

| 18.04.2018 | Jadwiga Brzozowska

Drzewa tulipanowca pięknie kwitną. To właśnie od ich kielichowatych kwiatów podobnych do tulipanów wywodzi się polska nazwa. Fot. Pixabay

Pochodzi ze wschodniej i południowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Do Europy został sprowadzony 300 lat temu i sprawdza się, jako drzewo parkowe i ozdobne. W warunkach naturalnych dorasta do 60 m wysokości, rośnie szybko i żyje 200-300 lat. U nas dorasta do 25m. Jest pięknym drzewem liściastym, o ciekawych kwiatach i liściach. Młode drzewa mają stożkową koronę, a starsze   wyniosłą, ale niezbyt szeroką. W okresie bezlistnym tulipanowiec traci swą atrakcyjność, ponieważ ma rzadką koronę, ale po rozwinięciu się liści powstaje prawdziwy gąszcz.

 

Kora tulipanowca jest szara, lekko spękana. Liście są czworokątne i klapowane, żywo zielone, jesienią przebarwiające się na złoto żółto. Kwiaty wyglądają prawie jak u tulipanów, są żółtozielone lub pomarańczowożółte i pojawiają się na przełomie czerwca i lipca. Orzeszki tulipanowca rozpadają się na drzewach i są źródłem pożywienia dla wielu ptaków. Drewno jest wykorzystywane do wyrobu oklein i paneli, ołówków, zapałek i instrumentów muzycznych. Tulipanowiec jest rośliną miododajną.

Tulipanowiec nie wymaga cięcia

Tulipanowiec wymaga gleb żyznych, próchniczych, przepuszczalnych, wilgotnych, ale nie zalewowych, o odczynie lekko kwaśnym. Najlepiej rośnie i kwitnie w miejscach nasłonecznionych i osłoniętych od silnych wiatrów. Jest to drzewo odporne na mróz, ale młode okazy w mroźne i bezśnieżne zimy należy otulić agrowłókniną lub chochołem ze słomy oraz podsypać kompostem, korą lub trocinami ziemię nad korzeniami. Nie wymaga cięcia, usuwamy jedynie połamane pędy. Młode drzewka należy palikować, żeby wiatr ich nie wyłamał oraz podlewać w okresach przedłużającej się suszy. Młode drzewka nawozimy kompostem.

Odmiany:

‚Aureomarginatum’ o pstrych liściach z zielonym środkiem i kremowych brzegach. To duże, szybko rosnące drzewo, dorasta do 20 m wysokości i około 15 m średnicy korony.

‚Edward Gursztyn’ to odmiana karłowa, szczepiona na pniu, o kulistym pokroju. W wieku 15 lat jego średnica wynosi około 1,8 m. Jest odporna na mróz, można sadzić ją w ogrodach przydomowych i działkowych.

‚Ardis’ to karłowe drzewko dorastające do 5m wysokości. Charakteryzuje się zwartym pokrojem i małymi liśćmi i ciekawymi kwiatami, które są żółtawo-zielone, u nasady intensywnie pomarańczowe, kielichowate, dość dużych rozmiarów, przypominające kształtem wielkie tulipany. Doskonale sprawdza się w nasadzeniach szpalerowych.

REKLAMA